سیمرغ رسانه‌های محلی بر فراز ایران اسلامی /علیرضا سعیدآبادی/ کارشناس ارشد روابط بین الملل و فعال رسانه

سیمرغ رسانه‌های محلی بر فراز ایران اسلامی /علیرضا سعیدآبادی/ کارشناس ارشد روابط بین الملل و فعال رسانه

ابرنیوز:” سیمرغ رسانه‌های محلی بر فراز ایران اسلامی” نوشته علیرضا سعیدآبادی از همراهان سایت ابرنیوز را می‌خوانید.

بیست‌وچهار سال است که با رسانه‌های محلی سروکار دارم. اول، درک راهبردی از آن‌ها نداشتم. هرچه پیش می‌رفتم باقدرت نرم این رسانه‌ها، عمق تأثیرگذاری روزافزون و مرجعیتی که نزد مردم‌دارند بیشتر آشنا می‌شدم. سال‌های سال است که فراتر از هر چیز، دغدغه آن‌ها رادارم. این رسانه‌ها، افکارم را در تمامی نواحی و مناطق سراسر کشور به ملت معرفی کرده‌اند. اگر نبودند رسانه‌های محلی، “کمپین مجلس مستقل آینده” برای اولین بار در تاریخ رسانه ثبت نمی‌شد و قدرت معجزه‌گر رسانه‌های محلی را در تحولات اجتماعی، همگان نمی‌دیدند. متأسفم از این‌که شناخت برخی از برنامه ریزان ارشد کشور از محلی گرایی رسانه همانند وقتی است که من تازه‌وارد این حوزه شده بودم و حتی کمتر از آن است و نیروهای مؤثر سیاسی از نقش محوری این رسانه‌ها و زمینه‌های فرصت سازی آن‌ها به‌عمد یا سهو غفلت می‌کنند.

در آن گذشته‌های نه خیلی دور و نه خیلی نزدیک، نشریات محلی آن‌هم با شمارگان محدود در کنار روزنامه‌های سراسری پرشمار، امر خطیر اطلاع‌رسانی به مردمان سرزمین‌های زرخیز ایران اسلامی را به عهده داشتند اما اکنون شرایط فرق کرده و پوشش رسانه‌های محلی در ایران صددرصدی شده است و نقطه کور ندارد. محلی گرایی و منطقه‌گرایی هردو از روندهای غالب در جهان معاصر هستند. محلی گرایی همیشه مترادف با واگرایی نیست. البته تمدن‌های کهنی در قدیم بوده‌اند و حال نیستند و یا این‌که دیگر به شکل اولیه وجود ندارند. تمدن ایران بااینکه مرزهای آن تغییرات زیادی یافته ولی چون کوه استوار مانده است. جدایی بخش‌های زیادی از کشور حاصل تأثیر و تأثر ضعف داخلی و دخالت خارجی بوده است. فرازوفرودهای تاریخی، ما را به نقطه عطف انقلاب اسلامی رسانده است. چهار دهه از آن معجزه قرن می‌گذرد و در آستانه دهه پنجم قرار داریم. دولت‌های متعددی آمده‌اند و کمتر با دستاوردهای مورد انتظار از انقلاب اسلامی و عمقی که درشان پدیدآوران بزرگ آن باشد پایان‌یافته و رفته‌اند اما بقایای آن دولت‌ها رسوب‌کرده و به تکفیر یکدیگر مشغول هستند. این در حالی است که جنگ و واگرایی و نقش عامل خارجی در سرزمین‌های پیرامونی به‌صورت یک‌روند غالب درآمده و خطر تجزیه، جغرافیای منطقه را تهدید می‌کند.

تشبیه هنرنمایی رسانه‌های محلی به پرواز سیمرغ افسانه‌ای بر فراز ایران اسلامی بیان دقیقی برای درک راهبردی این رسانه‌ها در ایران با توجه به‌تمامی گستردگی جغرافیایی، سرزمینی و تنوع اقوام و نواحی است و زیباترین نماد همگرایی است. رسانه‌های محلی همان هدهدهای ایرانی هستند که برای رسیدن به حقیقت باهم یکی شده‌اند و آن را مدت‌هاست در خود و در باهم بودن پیداکرده‌اند. رسانه‌های محلی هم به نواحی توجه دارند و هم با این اتحاد که سال‌های سال شاهد شکل‌گیری، رشد و پویایی و کمال قریب‌الوقوع آن هستم به نقش‌های بزرگ در این کشور می‌اندیشند و به‌حق استعداد آن را نیز دارند و باهم به آن‌ها می‌رسیم. این رسانه‌ها بااینکه در سراسر سرزمین پهناور ایران اسلامی پراکنده هستند اما برآیند، مافوق تصوری دارند و من پس‌ازاین همه‌سال که با آن‌ها زندگی کرده‌ام با همه وجود، آن را می‌بینم و در آینده نزدیک محقق می‌شود. انشاء الله.

رسانه‌های محلی در پیشانی خانواده بزرگ رسانه در ایران به مردم سرزمین‌های دور و نزدیک خدمت می‌کنند، در نواحی و مناطق مختلف کشور نزد مردم مرجعیت دارند و با اندیشه حفظ و تعالی انقلاب اسلامی به‌سوی قله‌های پیشرفت، خودجوش حرکت می‌کنند. ای‌کاش، این مرجعیت و ذخیره مردمی در حاکمیت، در جایگاهی بسیار فراتر از این‌که هست قرار داشت و یک جریان برنامه‌ریزی‌شده و موردعنایت بود!

ضعف مزمن در ایران این است که نسبت به ظرفیت‌های ملی شناخت نداریم و با برنامه‌ریزی همه‌جانبه، ناآشنا هستیم. اثر برنامه‌ریزی ناقص از بی‌برنامگی اگر بیشتر نباشد کمتر نیست. با هیچ‌یک از این دو، نمی‌توان از تمامی توان کشور به‌خوبی استفاده کرد. اگر به‌درستی از ظرفیت‌های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، هنری، رسانه‌ای، زیست بومی، اجتماعی، صنعتی، گردشگری، شهری، استانی، منطقه‌ای، قومی، ملی، جهانی و اسلامی و دریک کلام، از قدرت نرم و بی‌بدیل رسانه‌های محلی به‌عنوان مرزبانان فرهنگی کشور بهره می‌گرفتیم می‌توانستیم ایران اسلامی را بهتر بسازیم. مردم به این رسانه‌ها که در متن زندگی و نزدیک آن‌ها هستند اعتماد کامل دارند. آن‌ها را از خود می‌دانند. ارتباط با رسانه‌های محلی پیش از سایر رسانه‌ها برای شناخت پیرامون آن‌ها به یک فریضه واجب در نواحی و مناطق سراسر کشور تبدیل‌شده است. اگر از وجه سازنده محلی گرایی به‌درستی بهره نبریم فرصت‌های داخلی و خارجی از دست می‌رود. بااینکه یقین دارم رسانه‌های محلی در ایران هیچ‌گاه به شکل تهدید درنمی‌آیند لیکن عاقلانه نیست که برنامه ریزان ارشد کشور نتوانند یا نخواهند از تمامی ابزارهای ممکن و در اختیار در این حوزه به‌خوبی استفاده کنند.

خدمت‌رسانی حقیقی، سخت و طاقت فرساست و مستلزم اندیشه ورزی و اجماع نخبگان محلی و ملی، برنامه‌ریزی همه‌جانبه و واقع بینانه، اجرای دقیق و فرآیندی برنامه‌ها، بررسی پیامدهای درست و نادرست ناشی از اجرا و پذیرش مسئولیت انجام کارها و اصلاح به‌موقع روش‌هاست تا از خطر نابودی اجتماعی دور شده و به همه داشته‌های خویش که حاصل هزاران سال تلاش صبورانه و روبه‌پیشرفت درراه دشوار ملت-دولت سازی است دست‌یابیم.

متأسفم از این‌که از ظرفیت‌های مادی و معنوی انقلاب اسلامی سال ۱۳۵۷ که برگرفته از این راه چند هزارساله است و به عقیده من، بسیار فراتر از پیروی از اشخاص خاص و مبتنی بر نظام‌های فرهنگی، معرفتی و تاریخی فراوان و همانند اقیانوس ژرفی بوده است، ما به همین سادگی از کناره آن با  بی‌برنامگی‌ها و برنامه‌ریزی‌های ناقص، بی غواصی در عمق در حال گذر بوده و هستیم.

د.

مطالب پیشنهادی :

درباره نویسنده

3631 مطلب نوشته است .

دیدگاه شما

تمام حقوق این سایت برای © 2017 اخبار شهرستان ابرکوه. محفوظ است.
بهینه سازی شده king2net