ریشه یابی آفتی به نام “عدم تعلق به اجتماع”/سیدمهدی میرعظیمی(۱نظر)

ریشه یابی آفتی به نام

ابرنیوز:مطلب ارسالی سیدمهدی میرعظیمی از همراهان سایت خبری ابرکوه را می خوانید.

بگذار طور دیگری شروع کنم؛

تا حالا دیدی یا شنیدی که کیف قاپی با بی رحمی فردی را مورد حمله قرار داده باشد؟ یا در مورد تجاوز و سرقت به عنف یا تهدید و ارعاب چیزی شنیده ای؟

تا حالا نگاه سراسر نفرت یک ولگرد را دیده ای یا متلک تلخ یک جوان خیابانی را شنیده ای؟

گاهی حس کرده ای که این دخترک هرزه یا آن جوانک لاابالی چه نگاه گسی دارند؟

شاید در مورد جرائمی که توسط اتباع دیگر کشورها در کشورمان اتفاق می افتد یا جنایاتی که توسط اهالی شهر و دیاری دیگر در شهرمان روی می دهد هم بی خبر نباشی!

آری، این واقعیت وجود دارد، این داستانهای تلخ هست!من مدیر اجتماعی یا روانشناس و جامعه شناس نیستم، اما می دانم که موارد فوق دلایل عدیده ای دارند، من برای آنها هم راهکاری ندارم، اما؛از آن همه دلیل، یکی را می دانم و برای آن هم راهکار دارم!

از آن همه حلقه ها ی تقصیر و دلیل یک حلقه هم به تو می رسد و یک حلقه هم به من، آری تو هم مقصری و من هم!

شده گاهی در صف نانوایی ببینی که کسی به یک کارگر بی احترامی کند؟ شده تا حالا در تاکسی ببینی که کسی به فردی که لباسش باکلاس نیست زیر چشمی نگاه کند؟

آیا تا بحال تحقیر فردی را به دلیل لهجه اش دیده ای؟ تا بحال جوکی را که در آن قومی را مسخره کنند خوانده ای؟ شده وقتی که از رستوران خارج می شوی چشمی گرسنه تو را بدرقه کند؟

تا بحال شده که وقتی زیر کولر ماشین نشسته ای و دریچه ات بسته است به پسرک گل فروش بی محلی کنی؟

تو و من هر جا که چنین کردیم یا در برابر این کار ها سکوت کردیم، جامعه مان را یک گام به سوی بزه و جرم و جنایت پیش بردیم!

اگر امروز کسی را به دمی، یا قدمی، یا قلمی، یا کلامی، یا عملی و حتی با نگاهی و از آن مهم تر با “سکوتمان” آزردیم باید بنشینیم و منتظر عقوبتش برای یک نفر در این جامعه باشیم که سعدی فرمود:”هر که را رنجی به دل رسانیدی، از پاداش آن یک رنجش ایمن مباش”

چه اشکال دارد اگر یک غیر ایرانی را با لباس نه چندان نو در صف نانوایی و تاکسی دیدیم به او سلام کنیم و مثل یک هموطن با او برخورد کنیم، برایش آرزوی موفقیت کنیم و در دل دعاگویش باشیم!

چه ضرری دارد اگر از این به بعد واقعا به جوک های قومیتی نخندیم و آنرا برای دیگران نفرستیم!

چه بدی دارد اگر سر چهارراه پسرک یا دخترکی پیش آمدند حتی اگر نمی خواهیم از آنها خرید کنیم، دریچه را باز کنیم، سلام کنیم و با لبخند برایشان روز خوبی آرزو کنیم!

نمی دانم چه چیز از ما کم می شود اگر مقداری از غذایمان در ظرفی بریزیم و پس از خروج از رستوران با احترام به مستمندی تقدیم کنیم؟

کمتر کم محلی کنیم، کمتر فخر بفروشیم، نگذاریم این خیال باطل در ذهننشان شکل بگیرد که ما هیچ نیستیم ، ما در جامعه ارزشی نداریم، ما در این جامعه غریبیم، هیچ چیز به ما تعلق ندارد…

یادمان باشد یکی از چیزهایی که به مجرمین انگیزه می دهد “عدم تعلق به اجتماع” است.

و پادزهرش فقط تزریق “شخصیت” است و احساس “تعلق به جامعه”!

برای دیدن تمام نوشته های این نویسنده به اینجا بروید.

نامه ای برای یک قاتل/سیدمهدی میرعظیمی

 

 

 

 

 

 

 

مطالب پیشنهادی :

درباره نویسنده

3633 مطلب نوشته است .

  1. قیومی می‌گه:

    بسیار زیبا، سودمند، کابردی، واقع گرایانه و قابل استفاده
    گمشده همه اقشار آسیب پذیر که جامعه را برای دیگران نیز ناامن می سازند، هویت و شخصیت است
    درود بر شما

دیدگاه شما

تمام حقوق این سایت برای © 2017 اخبار شهرستان ابرکوه. محفوظ است.
بهینه سازی شده king2net